- นาฬิกาสวยดี - ขอบคุณ
- กันน้ำได้ระดับไหน - ลึก 200 เมตร
- แล้วมีเลขบอกวันที่ไหม - มี
ผมคงเลือกแบบสายโลหะ
- งั้นรึ - ใช่
ผมชอบสายโลหะมากกว่า
ผมใช้เรือนนี้มานานแล้ว ยังใหม่อยู่เลย
- กันน้ำได้เท่าไร - 100 เมตร
- คุณใช้มานานแค่ไหนแล้ว - เก้าปี
ที่จริง เริ่มเบื่อแล้ว
กำลังว่าจะซื้อเรือนใหม่
เอายังงี้ ไปร้านที่ผมซื้อกัน
ถ้าผมบอกว่าคุณเป็นเพื่อน
เขาจะลดราคาให้
เจ้าของร้านกับพ่อเป็นผู้ป่วยของผม
รู้จักกันดี เก็บไปคิดดูนะ
- สวัสดีครับ - สวัสดี
ขอโทษที่ให้รอ คุณกินอะไรรึยัง
ฉันกินพายแอปเปิลแล้ว
ผมขอกินอะไรก่อนไปได้ไหม ผมหิวมากเลย
ได้สิ ตามสบาย
คุณไม่เอาอะไรแน่นะ ปีกไก่ทอดหรือ...
ไม่ ขอบใจ มีเงินไหม เอาเงินฉันไปได้
ผมมีเงิน ขอบคุณ เดี๋ยวผมมา
- ไปตัดผมมารึ - คุณชอบไหม
หล่อดี
ไม่กินเฟรนช์ฟรายส์รึ
- ผมเก็บไว้กินหลังสุด - ทำไม
ผมชอบมาก ผมเก็บไว้กินหลังสุด
ฉันก็ทำแบบนั้น
- ขอโทษที่มาช้า สตีเวน - ไม่เป็นไร
ผมไปบ้านเพื่อนมา
เพื่อนซื้อมอเตอร์ไซค์ใหม่ ผมอยากไปดู
เขาพาผมไปขี่เล่น ผมถึงมาช้า
ไม่เป็นไรหรอก
เขาให้ผมลองขี่ด้วย
เธอคงใส่หมวกกันน็อกนะ
ใส่อยู่แล้ว เราไม่ได้ขี่กันเร็วด้วย
ฉันมีของขวัญมาให้
ขอบคุณมาก อะไรหรือครับ
ของขวัญอะไร
สวยมาก
ผมขอกอดคุณได้ไหม
ขอบคุณมาก
- เจ๋งมากเลย - มันกันน้ำได้ลึก 200 เมตรด้วย
มันจะลอกไหม
ผมชอบสายหนังมากกว่า
ลอกสิ เธอไปเปลี่ยนสายก็ได้นะ
แต่โลหะทนกว่า ฉันถึงซื้อสายโลหะให้
มันแพงกว่าด้วย
พ่อคะ
จำแคลร์ เพื่อนที่โรงเรียนของหนูได้ไหม
ได้
เธอจะจัดงานวันเกิด ที่บ้านในอีกสองอาทิตย์
- เธอชวนเพื่อนทุกคน หนูไปได้ไหม - เดี๋ยวค่อยว่ากัน
พ่อ ถ้าคิมไปงานวันเกิด ผมไปด้วยได้ไหม
ไม่รู้สิ
ขอแม่กับพ่อคุยกันก่อน
ฉันคงบอกว่าให้ไป แคลร์เป็นเด็กที่น่ารักมาก
คุณเจอเธอที่ห้างฯ ที่มากับพ่อแม่
ถามเรื่องเป็นหมอ
เธออยากเป็นอายุรแพทย์โรคหัวใจ
ผมจำได้
งานวันนี้เป็นยังไงบ้าง
ก็ดี คุณล่ะ
ฉันตัดสินใจตกแต่งคลินิกใหม่
ฉันจะทาสีใหม่และเปลี่ยนโซฟา
ดูลูกสิ นั่งหลังงอเป็นกุ้งเลย
แม่บอกกี่ครั้งแล้วให้นั่งหลังตรง
ผมลงไปคลุกกับอาหารแล้ว
บ็อบ ลูกรับปากว่าจะตัดผม แต่ยังไม่เห็นทำ
- แล้วผมจะไปตัด - พรุ่งนี้นะ
พรุ่งนี้ไม่ได้ พ่อ ต้องหลังจากงานปาร์ตี้
ฉันชอบที่ผมของลูกยาว ผมสวยดี
- แล้วหนูล่ะ - ของลูกก็สวย
เราผมสวยกันทั้งบ้าน
ฉันซื้อชุดที่คุณชอบมา
จะใส่ให้คุณดูพรุ่งนี้
ต้องแก้ชุดก่อน จะไปรับพรุ่งนี้
ชุดสีดำใช่ไหม
- ชุดสีดำใช่ไหมที่คุณชอบ - ใช่
คุณใส่อีกชุดก็สวย แต่ชุดสีดำเหมาะที่สุด
ฉันกลัวว่าสั้นเกิน
อยากให้เลยเข่านิดหน่อย
คุณใส่แล้วสวยอยู่ดี ไม่ว่าชุดสั้นหรือยาว
พรุ่งนี้ ฉันจะทำเค้กมะนาว ให้คุณกินคนเดียว
ไม่ให้ลูกๆ กินรึ
- ไม่ให้ลูกๆ กิน - น่าสงสารลูกๆ
ฉันบอกรึยังว่าบ็อบบอกว่า จะเป็นจักษุแพทย์
คุณบอกแล้ว
บ็อบคงเป็นคนงานเหมืองด้วยถ้าคุณเป็น
คุณช่วยเปิดไฟอีกได้ไหม
ทำท่าโดนยาสลบใช่ไหม
โดนยาสลบ
ใช้ได้ไหม
วิเศษ
มาร์ติน
ฉันบอกแล้วว่าอย่ามาที่นี่ โดยไม่โทรมาก่อน
ผมรู้ คุณพูดถูก ผมขอโทษ ผมแค่อยากขอบคุณอีกครั้ง
และเอานาฬิกาที่เปลี่ยนสายใหม่มาให้ดู
ผมเปลี่ยนสายโลหะเป็นสายหนัง
ขอโทษด้วย ผมไม่ตั้งใจให้คุณต้องอึดอัด
ผมไปละ
มาร์ติน มานี่
เธอเปลี่ยนเป็นสายอะไร
- สายหนังสีน้ำตาล - ไหนดูซิ
- สวยดี - จริงเหรอ
- หรือแค่พูดไปยังงั้น - ฉันชอบจริงๆ
ถ้าจะมาอีก โทรมาก่อนนะ เธอมีเบอร์แล้ว
จะได้ไม่มาเก้อ
ฉันอาจอยู่กับคนไข้ ติดผ่าตัด หรือประชุมอยู่
เธอไม่ควรต้องมารอ ถ้าฉันเจอเธอไม่ได้
อรุณสวัสดิ์
สตีเวน ได้ผลตรวจมาแล้ว
ให้ไปวางไว้บนโต๊ะไหม
ดีเลย เดี๋ยวผมไปดู
- โอเค - เรามีนาฬิกาเหมือนกันเลย
ขอผมแนะนำ
หนุ่มคนนี้เป็นเพื่อนร่วมชั้นของลูกสาวผม
ผมเจอมาร์ตินกับพ่อแม่ที่ห้างฯ อาทิตย์ก่อน
เขาสนใจที่จะเป็นหมอ
อยากเป็นอายุรแพทย์โรคหัวใจ
ผมจึงแนะนำให้ลองมาดูที่นี่
จะได้เห็นว่าการเป็นหมอเป็นยังไง
มาร์ติน นี่แมตทิว เพื่อนรักของฉัน
และเป็นสุดยอดวิสัญญีแพทย์
เยี่ยมเลย
ดีใจที่รู้จักคุณ
เช่นกัน พร้อมเมื่อไรก็บอกนะ
ฉันต้องกลับเข้าไปแล้ว
แล้วค่อยโทรคุยเรื่องนัดครั้งหน้านะ
ได้ครับ สวัสดี
ลูกคุมการหายใจดีขึ้นมาก ในสามเดือนมานี้
ผู้อำนวยการวงก็บอกค่ะ
ลูกขอขึ้นมาแถวหน้ารึเปล่า
ขอค่ะ เธอบอกว่าขอดูก่อน
บ็อบ รดน้ำต้นไม้รึยัง
แม่บอกว่าจะรดเอง
แม่ทำงานหนักมาก
เราจึงขอให้ลูกช่วยงานบ้าน
เราตกลงให้คิมพาหมาไปเดิน
ลูกดูแลต้นไม้
งั้นผมพาหมาไปเดิน แล้วคิมดูแลต้นไม้ไหม
ลูกยังเด็กเกินที่จะเดินข้างนอกคนเดียว
- ขอบใจที่ให้ยืมแปรง - ไม่เป็นไร
เราต้องไปแล้ว
บอกบ็อบให้รดน้ำต้นไม้ นี่ค่ำแล้ว
ฉันรดให้แล้ว มาเถอะ เดี๋ยวไปช้า
- ราตรีสวัสดิ์จ้ะ - ราตรีสวัสดิ์ค่ะ
40 ปีเต็มนับแต่อันเดรียส กรูเอนท์ซิก อายุรแพทย์โรคหัวใจชาวเยอรมัน...
ได้ทำการบอลลูนหัวใจเป็นครั้งแรก
วันที่ 16 กันยายน 1977
วันนี้ ผู้ป่วยคนแรกยังอยู่สบายดี
แต่คุณหมอกรูเอนท์ซิกนั้น... ประสบอุบัติเหตุ
เสียชีวิตก่อนวัยอันควร
พูดสั้นๆ คือเขาเป็นรายที่หายาก ของคำพูดที่ว่า
การผ่าตัดประสบความสำเร็จ
แต่น่าเสียดาย...
ที่คุณหมอไม่รอด
40 ปีตั้งแต่มีการทำบอลลูนหัวใจ
หลายสิ่งได้เปลี่ยนไป
มีการค้นพบเทคนิคใหม่ๆ ...
ผมจะไปสูบบุหรี่ จะอยู่ที่บาร์นะ
- เชิญค่ะ - และวิธีรักษาภาวะหัวใจวายใหม่ๆ เป็นต้นว่า...
การใช้สเต็มเซลล์บำบัด
การแก้รูปร่างหัวใจห้องล่างซ้าย
และการใช้เครื่องพยุงการไหลเวียนโลหิต
คนที่ชงบอกว่าใส่อะไรบ้าง
ผมจำไม่ได้แล้ว แต่ดื่มแล้วสดชื่นมาก
- ลองหน่อยไหม - ไม่ ขอบคุณ
ลองสิ อร่อยนะ
ใช้หลอดนี้ก็ได้ ผมยังไม่ได้ใช้
เขาไม่ดื่มมาสามปีแล้วค่ะ
- ค่าเอนไซม์ของตับสูงเกิน - งั้นก็ดีแล้ว
แต่ผมจะไม่ปฏิเสธถ้าคุณเลี้ยง
ได้สิ เดี๋ยวจัดให้
- เราควรกลับได้แล้ว - เดี๋ยว
- ยังไม่ดึกเลย - เขามีผ่าตัดเช้า
- ต้องนอนให้พอ - ยังแต่วันอยู่ดี
เรามีผ่าตัดตอนเช้า
ก็ได้ ตามใจ
- เด็กๆ เป็นไงบ้าง - สบายดี
บ็อบเริ่มหัดเปียโน ครูบอกว่าแกมีพรสวรรค์
เราจึงต้องซื้อเปียโนมาให้ฝึก
ยังไม่รู้ว่าเป็นไง มัวแต่ปรับปรุงคลินิก
- ต้องคุยโทรศัพท์ทั้งวัน - ลูกสาวก็เริ่มมีประจำเดือนแล้ว
แจ๋ว
เธอกลัวนิดๆ แต่หายแล้ว
- คุณไม่ได้เจอเธอนานมาก - ก็ตั้งแต่ฤดูร้อนที่แล้ว
ที่งานร้องเพลงของโรงเรียน
คุณกับแมรีน่าจะแวะไปกินมื้อค่ำที่บ้าน
คุณเองก็ไม่ควรอยู่ดึก ดื่มค็อกเทลนั่นแล้วรีบกลับเถอะ
ต้องไปโรงพยาบาลในอีกหกชั่วโมง
- ได้เวลากลับแล้วค่ะ - จ้ะ
- ราตรีสวัสดิ์ - ราตรีสวัสดิ์ แมตทิว
- คืนนี้สนุกมากเลย - ผมก็ว่างั้น
เธอมีเพื่อนเยอะไหม
ไม่เยอะ
ผมไม่คิดว่าคนเราจะมีเพื่อนเยอะได้
มันลำบากน่ะ
สิ่งสำคัญสุดในชีวิตคือการมีเพื่อนที่ดี ไม่ใช่มีเพื่อนเยอะ
พ่อเคยบอกผมแบบนั้น
- พ่อของเธอพูดถูก - ผมรู้
ผมมีเพื่อนดีมากคนหนึ่ง เล่นบาสเกตบอลให้โรงเรียน
บางครั้ง เราก็เล่นด้วยกัน
ผมถือว่าแม่เป็นเพื่อนด้วย
มันอาจฟังดูแปลก แต่ตั้งแต่พ่อตาย...
เราสนิทกันมาก แม่กับผมน่ะ
เราคุยกันเรื่องต่างๆ หลายเรื่อง
แม่ช่วยผมเท่าที่ช่วยได้ในหลายๆ อย่าง
ผมก็ช่วยแม่เหมือนกัน
ฉันอยากรบกวนหน่อย แต่ตามสมัครใจนะ
ไม่อยากให้กดดันหรือเป็นภาระ
ฉันเห็นว่ามันดี ก็เลยจะขอเธอ
ฉันอยากให้แวะไปที่บ้านสักวัน พบลูกเมียฉัน
เธอกับพวกเขาน่าจะเข้ากันได้ดี เธอคิดว่าไง
สวัสดีจ้ะ เธอคงเป็นมาร์ตินสินะ
- ใช่ครับ คุณคงเป็นแอนนา - ใช่แล้ว
ดอกไม้นี้สำหรับคุณ สตีเวนบอกว่าคุณชอบกล้วยไม้
ผมหาดอกที่สดๆ ไม่ได้ จึงใช้กุหลาบแทน
คุณชอบกุหลาบไหม
ขอบใจมาก มาร์ติน ฉันชอบกุหลาบจ้ะ เธอใจดีมาก
เข้ามาสิ สตีเวนรอเธออยู่ในสวน
- นี่บ็อบ - ยินดีที่รู้จัก
ส่วนนี่ก็คิม
ยินดีที่รู้จัก ฉันซื้อของมาฝากพวกเธอด้วย
เธอใจดีมากเลย
พวงกุญแจตัวโน้ตสำหรับคิม ผมรู้ว่าเธอชอบดนตรี
และพวงกุญแจหน้ายิ้มสำหรับบ็อบ
- ต้องพูดว่าไง บ็อบ - ขอบคุณ
น่ารักมาก
เรากินกันเถอะ
- หิวหรือยัง มาร์ติน - หิวโซเลยครับ
เธออยู่วงประสานเสียงมานานรึยัง คิม
สองปีแล้ว ตั้งแต่อายุ 12 เธอชอบร้องเพลงไหม
ผมชอบ แต่ผมเสียงไม่ดี
- นายอายุเท่าไร - 16
นายมีขนที่ใต้แขนรึยัง
- มีแล้ว - ฉันเพิ่งมีประจำเดือนครั้งแรก
- ขอสูบบุหรี่ได้ไหม - อย่าดีกว่า
ไม่เป็นไร แค่ไปสูบตรงหน้าต่าง
ร้องเพลงให้ฟังหน่อยสิ
ตอนนี้เหรอ
ใช่ เพลงอะไรก็ได้
ไม่ ตอนนี้ไม่ได้
- เธออายน่ะ - พี่เปล่า... แค่ไม่มีอารมณ์อยากร้องน่ะ
เธอเริ่มสูบบุหรี่เมื่อไร
แปดเดือนก่อน ตอนไปที่บ้านเพื่อน
มีปาร์ตี้กัน
มีผู้หญิงยื่นบุหรี่ให้ ฉันก็เลยลองดูแล้วจุดสูบ
มันพลาดมาก ฉันเสียใจ
แต่มันสายไปแล้ว ฉันติดแล้ว
ขอดูขนที่ใต้แขนได้ไหม
ได้
นายยังมีไม่มาก
เคยเห็นขนของพ่อฉันไหม
ไม่
พ่อขนดกกว่านายสามเท่าได้
- เธอมีรูปร่างดีนะ - ขอบใจ
อยากออกไปเดินเล่นไหม วันนี้อากาศดี
ฉันอยู่ฟังเพลงดีกว่า
- นั่นเครื่องเล่นของพี่หรือของเธอ - ของผม และห้ามเอาเครื่องนี้ไป
แล้วทำหายอีก
นายชอบฟังเพลงแบบไหน
- ทุกแบบ - ฉันชอบเมทัลกับพังก์ นายล่ะ
ฉันคิดว่ามันคุ้มที่จะฟังเพลงทุกแบบ
ขึ้นอยู่กับอารมณ์กับสิ่งที่ทำอยู่
ฉันไปเดินเป็นเพื่อนได้นะ
เราพาหมาไปด้วยได้
อยากไปกันแค่สองคนมากกว่า
ฉันเกร็งเวลาอยู่ใกล้หมา
เผื่อมันกัดกับหมาตัวอื่น
ฉันนึกภาพแยกหมากัดกันแล้วกลัว
นี่น้ำมะนาวทำเองรึเปล่าครับ
- ใช่จ้ะ - อร่อยมาก
แม่ผมก็ชอบทำน้ำมะนาว แต่ไม่ทำนานแล้ว
ผมจะขอให้แม่ทำให้ ผมชอบน้ำมะนาว
ฉันอยากเจอแม่ของเธอจัง เผื่อได้ทำน้ำมะนาวแข่งกัน
แม่คงชอบมาก
ห้องเด็กที่นี่ดีมาก กว้างและสว่าง
เธอค้างคืนที่นี่ก็ได้นะ
เราเอาฟูกมาต่อข้างเตียงบ็อบให้ได้
ตอนเช้า พวกเธอก็อยู่ด้วยกัน แล้วฉันก็ไปส่งที่บ้านตอนบ่าย
ขอบคุณมาก แต่ไม่ดีกว่า
ผมต้องกลับบ้าน ไม่ชอบให้แม่อยู่คนเดียว
- ตามใจเธอ - พวกเธอไปไหนกันมา
- เดินเล่นเรื่อยเปื่อยค่ะ - ผมชอบย่านนี้
เงียบ สะอาด และสวยดี
เธออยู่แถวไหนเหรอ มาร์ติน
เราอยู่ในย่านที่ไม่ค่อยดี ในบ้านที่ไม่ค่อยดี
ทาง... ทางเหนือ
- เขามีเสน่ห์ดีนะ - ใช่ไหม
ใช่ มากๆ พ่อเขาตายยังไง
อุบัติเหตุรถยนต์ ตอนกลับบ้าน ชนเข้ากับเสา ตายคาที่
คุณรู้จักเขามานานรึยัง
พอควรแล้ว เขาเป็นผู้ป่วยของผมหลายปีก่อน
- คุณได้ไปงานศพไหม - ไป
ทำไมฉันไม่ได้ไปกับคุณ
ผมบอกคุณ แต่คุณบอกว่ายุ่งหรือไงนี่แหละ
คุณควรบอกให้เขาแวะมาอีก
ได้ เขาน่าจะเป็นเพื่อนให้บ็อบได้ดี
คราวหน้า ผมน่าจะพาทั้งคู่ไปขี่จักรยาน
คุณรับเถอะ อาจเป็นโรงพยาบาลโทรมา
- สวัสดีครับ - สวัสดี คุณเป็นยังไงบ้าง
สบายดี มาร์ติน เกิดเรื่องอะไรรึ
เปล่า ผมแค่โทรมาบอกว่า...
วันนี้สนุกมาก
ฉันดีใจที่ได้ยิน
ครับ ผมคิดว่าผมควรตอบแทนคุณ
ผมจึงอยากชวนมากินมื้อค่ำ ที่บ้านผม
แม่คงดีใจที่ได้เจอคุณ แม่ไม่เจอคุณมาสองปีแล้ว
ตั้งแต่ที่โรงพยาบาล แม่จะทำมีตโลฟให้กิน
ขอบใจนะ
เอาไว้วันไหนสักวัน
คืนพรุ่งนี้ ผมบอกแม่แล้ว
ผมขอให้แม่ทำมีตโลฟกับน้ำมะนาว
ผมกลับบ้านหกโมงครึ่ง เจอกันทุ่มครึ่งไหม
วันนี้ เธอแวะไปที่โรงพยาบาลรึเปล่า
เปล่า ผมไปโรงเรียนแล้วก็ไปที่ยิม
คุณไม่ได้ไปที่โรงพยาบาลรึ
ไป แต่ฉันยุ่งมาก
ฉันแค่สงสัยว่าเธอไปหา แต่ไม่เจอฉันไหม
เราน่าจะดูหนังกันสักเรื่อง
ถ้าคุณไม่รังเกียจ
ฉันอยากดูหนัง
ขอโทษด้วย ต้องรีบกลับ ฉันกลับดึกไม่ได้
ไม่ได้บอกเมียว่าจะกลับดึก เธออาจเป็นห่วง
คุณโทรไปบอกได้นี่คะ
และถ้าคุณเพลียก็ปิดหนังก็ได้
คุณกลับบ้านแล้วมาดูต่อวันหลัง
นะครับ หนังโปรดของผมเลย ของพ่อผมด้วย
เมนูพิเศษวันนี้คือวัฟเฟิลบลูเบอร์รีค่ะ
- ทำไมบอกฉันเรื่องนี้ - เพราะผมอยากให้คุณเชื่อ
คุณไม่ใช่เทพเจ้า ฉันรับรองได้
ในฐานะคนที่อยู่โรงเรียนคาทอลิกมา 12 ปี
ฉันกลับมาใหม่ได้นะคะ
คุณรู้ได้ยังไงว่าผมไม่ใช่เทพเจ้า
ผมจะไปนอนแล้ว
ขอโทษที่อยู่ดูต่อด้วยไม่ได้
- ราตรีสวัสดิ์ - ราตรีสวัสดิ์ มาร์ติน
ตำนานบอกว่า ตัวกราวด์ฮ็อกทำนายได้ว่าฤดูใบไม้ผลิจะมา
ดังนั้น คำถามที่เราต้องถามตัวเองวันนี้ก็คือ...
คุณแต่งงานมานานรึยังคะ
16 ปี
- มือของคุณสวยมาก - ขอบคุณ
หมอส่วนใหญ่จะมือสวย ขาว นุ่ม และสะอาด
- จริงรึ - ค่ะ
ฉันจำมือของคุณได้ ตั้งแต่สมัยที่ต้องไปเฝ้าไข้สามี
ที่จริง ฉันบอกเขาเรื่องมือของคุณด้วย
และเขาก็เห็นด้วย
"คุณพูดถูก มือของเขาสวยจริงๆ" เขาพูด
ขอบคุณมาก
คุณจำฉันตอนไปที่โรงพยาบาลได้ไหม
จำได้สิ
ตอนนั้น ฉันตัวใหญ่กว่านี้ และผมก็สีน้ำตาล
ใช่
ฉันเบื่อมัน เลยย้อมเมื่อเดือนก่อน
ชอบฉันที่มีผมสีน้ำตาล แบบตอนนั้นกว่าไหม
ผมคิดว่าตอนนี้ดูดีกว่า
ใช่ ฉันเห็นด้วย
กินของหวานไหม ฉันทำทาร์ตคาราเมลไว้
ไม่ ขอบคุณ
รอก่อนก็ได้ คุณกินมื้อค่ำไปเยอะจริงๆ
ฉันขอดูมือใกล้ๆ ได้ไหม
ไม่ต้องห่วง มาร์ตินหลับแล้ว อย่ากลัวเลย
เขาก็ต้องการเรื่องนี้พอๆ กับฉัน
- ผมต้องกลับแล้ว - ขอโทษด้วยถ้าทำให้อึดอัด
ฉันไม่ตั้งใจ
แต่คุณต้องกินทาร์ตของฉันก่อนไป
ฉันจะไปเอามาให้แล้ว เชิญนั่งก่อน
ขอโทษด้วย ผมต้องไปแล้ว ราตรีสวัสดิ์
อรุณสวัสดิ์
มาทำอะไรที่นี่ ทำไมไม่ไปเรียน
- ผมปวดหัวใจ - หมายความว่าไง
ผมมีอาการปวด ผมเจ็บที่หน้าอก
- หัวใจของผม ผมกังวล - ไม่เห็นต้องกังวลเลย
ผมกังวลเพราะมันเป็นกรรมพันธุ์
- เธอยังหนุ่มเกินที่จะกังวล - คุณก็บอกพ่อผมแบบนั้น
พ่อไม่สูบบุหรี่ พ่อกินแต่อาหารสุขภาพ
พ่อว่ายน้ำเกือบทุกวัน
พ่อน่าจะรอดจากการผ่าตัด แต่ก็ไม่
ผมสูบบุหรี่ ผมเริ่มสูบไม่นานนี้
มันเจ็บตรงนี้
ผมแทบไม่ได้หลับทั้งคืน
แม่เป็นห่วงมาก ผมต้องไปนอนกับแม่
ถ้าผมมีขนที่อกกับท้อง คุณจะติดแผ่นพวกนี้ยังไง
เราจะโกนขนออกก่อน
แล้วอีกนานไหมกว่าขนจะขึ้น
ไม่รู้สิ
หนึ่งเดือนมั้ง
บ็อบบอกว่าคุณมีขนที่ใต้แขนเยอะมาก
มากกว่าผมสามเท่า
และก็มีขนขึ้นเต็มหลังกับท้องด้วย
ฉันคงมีขนเยอะกว่าเธอ เพราะฉันแก่กว่า
แต่ไม่ช้า เธอก็จะมีขนเยอะ มันอยู่ที่ฮอร์โมน
ขอผมดูหน่อยได้ไหม
ถอดเสื้อให้ผมดูหน่อยได้ไหม นะครับ
นะครับ
คุณมีขนเยอะกว่าผมจริงๆ แต่ไม่ใช่สามเท่า
ผมกับแม่คิดว่าคุณน่าจะแวะ ไปกินมื้อค่ำคืนนี้
เราจะได้ดูหนังที่ดูค้างอยู่
สองทุ่มสะดวกไหม
ขอบใจมาก แต่ฉันไปคืนนี้ไม่ได้
ฉันต้องกลับบ้าน
- คุณออกมาสักสองชั่วโมงไม่ได้รึ - ไม่ได้
เอาไว้วันหลัง
แม่คงเสียใจแน่ๆ
ขอบอกความลับได้ไหม แต่อย่าบอกแม่ผมนะ
ผมว่าแม่ชอบคุณ แบบว่าหลงใหลคุณ
แต่แม่บอกว่าไม่จริง แต่ผมมั่นใจว่าจริง
และพูดตามตรงนะ พวกคุณเหมาะกันดี
เป็นคู่ที่สมกัน
แม่มีรูปร่างดีมาก คุณก็เห็นแล้ว
แม่ลดน้ำหนัก และมีหุ่นที่ดีจริงๆ
แม่ของเธอสวยมาก
แต่การให้เราคู่กัน มันตลกสิ้นดี
อย่าลืมสิว่าฉันแต่งงานแล้ว
ฉันรักเมียกับลูกมาก และเราก็มีความสุขกันดี
ส่วนเธอก็ปกติดี
ไม่ได้เป็นอะไร
แต่เธอก็ควรเลิกสูบบุหรี่ รับปากไหม
เราปกติดี ผมไม่ได้เป็นอะไรใช่ไหม
เธอมีสุขภาพดีสุดๆ
กลับได้แล้ว ฉันไปเดินราวด์ช้าแล้ว
อย่าใช้มีดเล่มนั้น ใช้เล่มนี้ ใช้เล่มนี้ เล่มนี้คมกว่า
- นี่ค่ะ คุณหมอ - ขอบคุณนะ คุณพยาบาล
อย่าลืมเฉือนแก้มด้วย มันอร่อยมาก
ได้เลย
คุณอยู่ไหน
ผมโทรหาเป็นร้อยครั้ง ไม่เห็นเบอร์เหรอ
ใช่ ผมอยู่ที่ร้าน
ทำไมคุณมาไม่ได้ ผมสั่งพายแอปเปิลให้แล้ว
คุณต้องมานะ ผมรอมาครึ่งชั่วโมงแล้ว
มาสักเดี๋ยวก็ได้ ผมไปใกล้ที่คุณอยู่ได้นะ
คุณอยู่ที่โรงพยาบาลรึเปล่า
ผมเอาพายแอปเปิลไปให้ได้
มีอะไรสำคัญขนาดนั้น
ผ่าตัดคนไข้อยู่รึเปล่า อยู่ที่โรงพยาบาลใช่ไหม
- คุณไปอยู่ไหนมา - ข้างใน คุยโทรศัพท์
ปลาเกือบสุกแล้ว ส่งจานมา
ฉันจะไปเอามาให้ ต้องล้างมืออยู่ดี
ขอบคุณค่ะ
- ต้องให้ช่วยไหม - ไม่ต้อง สบายมาก
ผมลืมบอกคุณ ผมเจอเด็กคนนั้นเมื่อวาน
เพื่อนของลูกสาวคุณน่ะ
มาร์ตินน่ะรึ
ใช่ มาร์ติน ผมจำชื่อไม่ได้
- คุณเห็นเขาที่ไหน - ที่โรงพยาบาล
เขายืนอยู่แถวรถคุณ เหมือนรอคุณอยู่
ผมพยายามจะทัก แต่เขาทำเป็นไม่เห็น
เป็นไปไม่ได้ ไม่น่าจะใช่เขา
ผมอาจตาฝาด แต่มันเหมือนเขามาก
คีบปลาของผมให้ที ผมไม่ชอบสุกเกิน
- สวัสดีค่ะ พ่อ - สวัสดีจ้ะ
- ลูกไปไหนมา - ซ้อมร้องเพลง
- ลูกกินอะไรรึยัง - กินมาแล้วค่ะ
ไม่ต้องพาหมาไปเดินแล้ว พ่อพาไปมาแล้ว
- พ่อกลับมาได้สักครู่ - ตกลงค่ะ
พ่อ รู้ไหมว่าหนูไปเจอใครมา
- ใครจ๊ะ - มาร์ติน
มาร์ตินไหน
มาร์ติน คนที่มาบ้านเราวันก่อน
ลูกชายของคนไข้เก่าพ่อ
เขาขับมอเตอร์ไซค์ของเพื่อนมาส่งหนู
เขาตลกดี หนูหัวเราะจนเจ็บซี่โครง
ใช่ เขาตลกมาก
คิม อย่านั่งมอเตอร์ไซค์ โดยไม่ใส่หมวกกันน็อกนะ
หนูใส่ มาร์ตินเอาของเขาให้ใส่
- ทำไมไม่ชวนเขาเข้าบ้าน - หนูชวน แต่เขารีบ
เขาต้องกลับบ้าน
- แม่ล่ะ - อาบน้ำอยู่
ลูกอยากได้อะไรไหม
หนูจะขึ้นนอนแล้ว
ราตรีสวัสดิ์จ้ะ
- ปลุกบ็อบรึยัง - ปลุกแล้ว
ลูกแค่นอนเล่นก่อนลุก ช่างแกเถอะ
ให้คั้นน้ำส้มให้อีกไหม
เดี๋ยวลูกไปสาย คุณเห็นเวลาไหม
รถโรงเรียนใกล้มาถึงแล้ว
โรเบิร์ต รู้ไหมว่ากี่โมงแล้ว รีบลุกแต่งตัว
ผมลุกไม่ได้
ลูกมีเวลาสิบนาที อาบน้ำ แต่งตัว กินข้าว
พ่อจะไม่ขับรถไปส่ง แม่ก็ด้วย
ผมลุกไม่ได้
บ็อบ ลุกขึ้นแต่งตัว เลิกโอ้เอ้
พ่อ ขาผม มันชา
ผมขยับมันไม่ได้
ผมยืนขึ้นไม่ได้
รู้ไหมว่าเธออยู่ที่ไหน
อยู่ที่โรงพยาบาล แผนกประสาทวิทยา
ถูกต้อง บอกได้ไหมว่าวันนี้วันอะไร
- พฤหัสบดี - ถูกอีกครั้ง
หมอจะใช้เข็มหมุดนี้
แตะที่ฝ่าเท้ากับหัวนิ้วเท้า
แล้วบอกหมอด้วยว่ารู้สึกไหม
- รู้สึกไหม - ครับ
รู้สึกครับ
ทีนี้ก็ลุกขึ้นแล้วมองตรงมาที่หมอ ดี แลบลิ้นออกมา
แล้วเขยิบจากอีกด้านไปอีกด้าน
- เกิดอะไรขึ้นคะ - ทุกอย่างปกติดี
แลร์รีตรวจจนละเอียด ไม่พบอะไร
พวกคุณกลับบ้านไปเถอะ คืนนี้ค่อยคุยกัน
ผมจะไม่มาช้า คิวตรวจวันนี้เบามาก
น่าจะให้ตรวจเอ็มอาร์ไอนะคะ
ไม่จำเป็นหรอก ลูกแค่กลัวเฉยๆ น่ะ
ลูกปกติดีใช่ไหม
ครับ
วันนี้ ที่โรงเรียนคงมีสอบ ที่เราไม่ทันเตรียมตัว
ใช่ ลูกเลยอยากอยู่โรงพยาบาล กับแลร์รีและเรา
กลับกันเถอะ
พ่อฮะ
ไม่พาเราไปดูห้องผ่าตัดเหรอ
เอาไว้วันหลัง
พ่อต้องไปเตรียมผ่าตัดแล้ว
ต้องไปแล้วนะ เจอกันคืนนี้
ขาของผมชา
- อะไรนะ - ขาไม่มีความรู้สึก
พลิกตัว
คุณคะ ช่วยเราหน่อยค่ะ
มาช่วยเขาด้วยค่ะ ขอบคุณ
ผลเอ็มอาร์ไอกับเอ็มอาร์เอปกติ ผลเลือดก็ดี
ตรวจคลื่นไฟฟ้าหัวใจ เอกซเรย์หน้าอก ผ่าน
หมู่นี้ บ็อบเครียดบ้างไหม
อาจจะเรื่องสอบ
- มีครับ - แกไม่เครียด แกปกติดี
แกกังวลเล็กน้อย แต่ก็เป็นไปตามนิสัย
ผมว่าแกควรอยู่จนถึงพรุ่งนี้
ให้เราดูอาการ
แล้วเพทสแกนล่ะ
ผมว่าไม่จำเป็น... คุณคิดยังไง แลร์รี
พรุ่งนี้ แกก็คงเดินกลับบ้านได้
ใช่ คงไม่จำเป็นในจุดนี้
ดูพรุ่งนี้ก่อนว่าเป็นไง แล้วค่อยว่ากันอีกที
ผมว่าไม่มีอะไรน่ากังวลหรอก
กลับบ้านเถอะ พรุ่งนี้ค่อยคุย ผมจะอยู่ทั้งวัน
และแอนนา ดีใจที่ได้เจอคุณ
แม้ในสถานการณ์แบบนี้
- เช่นกันค่ะ แลร์รี - ราตรีสวัสดิ์
สวัสดี แลร์รี ขอบคุณสำหรับทุกอย่าง
จะให้แจ้งไหมว่าคุณไม่ว่างผ่าตัดพรุ่งนี้
ไม่ต้อง เลิกพูดเรื่องนี้ได้แล้ว
คงไม่จำเป็นหรอก แมตทิว
ฉันจะมาแต่เช้า ไม่เข้าคลินิก
จะซื้อโดนัทที่แกชอบมาฝากด้วย
ใช่ ลูกจะต้องดีใจแน่ๆ
- ลูกไปไหนมา - บ้านแคลร์
- พ่อหลับแล้วใช่ไหม - ใช่
- บ็อบเป็นไงบ้าง - บ็อบปกติดี
แต่ต้องอยู่โรงพยาบาลเพื่อดูอาการ
- แม่เป็นยังไงบ้าง - แม่สบายดี ลูกหมายความว่าไง
- แม่เหนื่อยรึเปล่า - แม่สบายดี
- แค่เพลียนิดหน่อย - ค่ะ
เจอกันตอนเช้านะ
ขณะที่บ็อบอยู่โรงพยาบาล
ลูกต้องรดน้ำต้นไม้นะ
ลูกไปห้องน้ำบ้างไหม ลุกบ้างไหม
ตอนผมแวะไปชั่วโมงก่อน ลูกไม่อยาก
ไม่อยากฉี่หรือไม่อยากลุก
- ไม่อยากฉี่ - ลูกลุกได้ไหม
ลูกหลับอยู่ ผมไม่อยากลากจากเตียง
อรุณสวัสดิ์ครับ คุณหมอ สบายดีไหม คุณนายเมอร์ฟี
ผมแวะมาดูบ็อบ คิมเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้ฟัง
สวัสดีจ้ะ มาร์ติน เธอมีน้ำใจมากเลย
อรุณสวัสดิ์จ้ะ
มาร์ตินมาเยี่ยมลูกใช่ไหม
ผมขอตัวก่อนดีกว่า พวกคุณจะได้อยู่ด้วยกัน
ผมต้องกลับแล้วอยู่ดี
จะแวะมาเยี่ยมวันหลัง
ผมจะช่วยพาเขาเข้าห้องน้ำ แต่เขาไม่ยอม
เขาเลยฉี่รดที่นอน
ผมเอาน้ำมะนาวที่แม่ ทำเมื่อวานมาฝากด้วย
ลองดื่มแล้วบอกด้วยว่าชอบไหม
ขอบใจมาก
ลูกจ๋า รู้ไหมว่าอะไรอยู่ในกล่องนี้
- อะไรฮะ - โดนัทซินนามอน
ผมจะอยู่ที่โรงอาหารชั้นบน
มาได้ตอนไหนก็มา
วันนี้ ฉันไม่มีเวลา เอาไว้คุยกันวันหลัง
ไม่ ต้องวันนี้ ไปที่โรงอาหาร แค่สิบนาที
อย่าให้ผมรอเก้อเหมือนเมื่อคืน
ผมมีของมาให้
คุณซื้อของให้มากมาย แต่ผมไม่เคยให้อะไร
ผมเสียมารยาทจริงๆ
หลับตา
หลับตาสิครับ
มีดพับสวิส
ผมไม่น่าบอกเลย คุณอดลุ้นเลย โทษที
- ขอบใจมาก มาร์ติน - มันโง่มากเลย
ฉันต้องกลับลงไปแล้ว
ตกลง
ผมจะไม่รั้ง แม้หมู่นี้ คุณมีเวลาให้น้อยลงๆ
ผมจะบอกอีกเรื่อง ผมเสียใจเรื่องบ็อบด้วย
- มันไม่ร้ายแรงหรอก - ร้ายแรงสิ
วาระวิกฤติที่เราทั้งคู่รู้ว่าจะมาถึงสักวัน
มันมาถึงแล้ว ตอนนี้แหละ
- เข้าใจที่ผมพูดใช่ไหม - ไม่เข้าใจ
มาร์ติน ฉันไม่มีเวลานะ
ก็ได้ ผมจะพูดเร็วๆ คุณจะได้รีบไปได้
อย่างที่คุณคิดนั่นแหละ
คุณฆ่าคนในครอบครัวผม คุณก็ต้องฆ่าคนในครอบครัวคุณ
คุณเลือกเองว่าจะฆ่าใคร
ถ้าคุณไม่ทำ ทุกคนจะป่วยตาย
บ็อบจะตาย คิมจะตาย ภรรยาของคุณก็จะตาย
ทุกคนจะป่วยตาย ขั้นแรก อัมพาตแขนขา
สอง ไม่ยอมกินอาหารจนอดอยาก
สามเลือดไหลจากตา สี่ตาย หนึ่ง สอง สาม สี่
แต่คุณจะไม่ป่วย แค่ต้องคุมสติให้อยู่
ผมพูดแล้ว เร็วเท่าที่เร็วได้
หวังว่าคงไม่รั้งคุณไว้นาน
อ้อ อีกเรื่อง
ผมจะพูดเร็วๆ
คุณมีเวลาตัดสินใจไม่กี่วัน หากถึงขั้นสาม...
คุณจำขั้นสามได้ใช่ไหม
เลือดไหลออกจากตา คือขั้นสาม
หากมีเลือดไหลแล้ว อีกไม่กี่ชั่วโมงก็ตาย
ผมพูดแล้ว จบแล้ว
เว้นแต่คุณมีอะไรจะถาม
- ลูกกินบ้างไหม - ไม่ ลูกไม่หิว
- หมายความว่าไง "ลูกไม่หิว" - ก็ลูกไม่หิวไง
ลูก กินโดนัทสิ
- ผมไม่อยาก - ลูกอยาก
แต่ลูกกลัวพ่อกับแม่ดุถ้ากินโดนัท
กินเถอะ พ่ออนุญาต
เราอนุญาตแล้ว...
ลูกกินโดนัทได้ใช่ไหม
- ใช่ค่ะ - ลูกได้ยินแม่แล้ว กินเถอะ
บ็อบ
ช่างลูกเถอะ ลูกไม่อยาก ลูกจะกินทีหลังเอง
นั่นแหละ
นั่นแหละ กินเข้าไป เคี้ยว กลืน
- ช่างลูกเถอะน่า - แกจะต้องกินเดี๋ยวนี้
แกไม่มีแรง
ถึงล้มฟุบลงไปคลานสี่เท้า
แกต้องกินให้หมด
ต้องเกลี้ยงในห้านาที
แปลว่า "บนรถบัส มีทั้งผู้ชนะและผู้แพ้"
แต่มันตลก เพราะฟังแล้วเหมือน...
"บนรถบัส มี 20 หัวใจ กับ 20 ตูด"
ตลกดี
คุณมีประจำเดือนรึเปล่า
ไม่มี
ถ้าคุณหิว เราสั่งอะไรมากินได้นะ
พ่อแม่ของฉันจะกลับค่ำ และทิ้งเงินไว้ให้
ผมไม่หิว
คุณเป็นสาวที่สวยที่สุดที่ผมเคยเจอ
ผมต้องกลับแล้ว ขอโทษด้วย
ทำไม
อยู่ต่ออีกหน่อยเถอะ ฟังเพลงกันก็ได้
อยู่ไม่ได้ ค่ำแล้ว ขอโทษที
คุณโกรธฉันเพราะพ่อฉันรึเปล่า
อย่าโง่น่า ผมไม่ได้โกรธคุณเลย
ผมนึกว่าบอกชัดแล้วซะอีก
ผมไม่ได้รู้สึกโกรธเขา ผมสงสารเขา
ผมต้องกลับเพราะมันค่ำแล้ว แค่นั้นแหละ
อย่าทำตัวน่าเบื่อ ผมนึกว่าคุณเข้าใจ
ฉันขอโทษ มาร์ติน ฉันรักคุณมากน่ะ
วันนี้ แกเลิกกินอาหาร
แกไม่ยอมกิน
คงต้องตรวจบางอย่างซ้ำ
สูดหายใจลึกๆ แล้วกลั้นไว้
- พวกเขายังไม่พบอะไร - ดี สูดหายใจ
เพิ่งตรวจไปยังไม่ถึงวันดี
ผลคงไม่ต่างกัน
พูดตามตรง ฉันคิดว่าสิ่งที่เห็นอยู่นี้...
คือโรคจิตสรีระแปรปรวนสักอย่าง
ผมค่อนข้างเห็นด้วยกับแอนนา
เราไม่ควรตัดสาเหตุที่เป็นไปได้ออกรึ
ก่อนที่จะสรุปง่ายๆ ว่าเป็นโรคเครียด
เราตัดทุกสาเหตุออกไปหมดแล้ว
ถ้าได้กำลังใจและการรักษาทางจิตเวช
ผมว่าแกก็คงหายดี
แกจะกลับมาเดินได้อีกและกินได้อีก
แน่นอนอยู่แล้วค่ะ
แอนนา ถ้าบ็อบต้องรับการรักษาตา
ความเห็นของคุณคงมีค่า
แต่โชคดีที่ตาของบ็อบสมบูรณ์ดี
และถ้าแกต้องใช้แว่น
ผมก็คงคุยคุณคนแรก
แต่แกกินอาหารไม่ได้ และขาเป็นอัมพาต...
ผมจึงไม่สนใจความเห็น ทางการแพทย์ของคุณ
ประตูเปิดค่ะ
ประตูกำลังปิด
โปรดระวังค่ะ
มาเถอะ บ็อบ มาลองเดินกัน
ลุกขึ้น นั่นแหละ
พร้อมไหม
เอาละนะ
บ็อบ
- เรามาเล่นเกมกันไหม - เกมอะไร
พ่อจะเล่าความลับที่ไม่เคยบอกลูก
แล้วลูกก็เล่าสลับกัน ความลับใครเจ๋งสุดชนะ
ตอนที่อายุเท่าลูก พ่อเริ่มช่วยตัวเอง
พ่อแค่ให้น้ำอสุจิหลั่ง หยดเดียวเล็กๆ
พ่อกลัวมีปัญหา
เพราะได้ยินเรื่องสารพัดที่โรงเรียน
แล้ววันหนึ่ง พ่อของพ่อเมาหนัก
พวกพี่ๆ ไม่อยู่ ท่านหลับอยู่ในห้องนอน
พ่อย่องเข้าไป แล้วเอามือจับองคชาตของท่าน
แล้วชักจนน้ำอสุจิหลั่งออกมา
ผ้าปูเตียงเปรอะหมด
พ่อกลัวแล้วก็วิ่งหนี
พ่อไม่เคยบอกใครเรื่องนี้
ตาลูกเล่าความลับบ้าง
ไม่รู้สิ ผมไม่มีความลับ
เป็นไปไม่ได้ ลูกต้องมีสักเรื่อง
ไม่ ผมไม่มี
ถ้าทั้งหมดนี่เป็นการแกล้งทำ ลูกบอกตอนนี้...
พ่อจะไม่ทำโทษ แม่ก็ด้วย
เราจะไม่โกรธลูกด้วย
ผมไม่ได้แกล้งทำ
แต่ถ้าลูกแกล้งทำ และยังไม่เลิกทำเรื่องโง่ๆ นี่
ลูกจะไม่โดนแค่ถูกห้ามดูทีวีสองเดือน
พ่อจะจับลูกโกนหัว
แล้วให้ลูกกินผมตัวเอง
พ่อจะบังคับให้กินเส้นผมจริงๆ พ่อพูดจริง
ผมไม่ได้แกล้งทำ
- ฉันเอาเสื้อใหม่มาให้ - ขอบคุณ
มีอะไรจะบอกฉันไหม
หิวไหม
ให้หาของกินมาให้ไหม
ไม่ ขอบคุณ
คุณอาจพูดถูก อาจเป็นอาการทางจิต
เดี๋ยวทุกอย่างก็จะดีเอง เชื่อฉันสิ
เราลงเรือลำเดียวกัน จะผ่านพ้นได้แน่ๆ
ไปหาอะไรกินเถอะ
ไปสูดอากาศแล้วไปหาลูก
พ่อ หนูไม่อยากกินผลไม้
สักคำนะ
เพื่อพ่อ
หนูกินไม่ลง
ได้จ้ะ
เปิดประตู
กูรู้ว่ามึงอยู่ในนี้
เปิดประตู ไม่งั้นกูจะพังเข้าไป
มาร์ติน
เปิด ไม่งั้นกูจะพังเข้าไป
แล้วเอากับแม่มึงอย่างที่มึงต้องการ
ถ้าเกิดอะไรกับลูกเมียของกู มึงตายในคุกแน่
รู้ไว้ด้วย มึงตายในคุกแน่
พ่อเขาอายุเท่าไรตอนที่ตาย
46
วันนั้น คุณดื่มเหล้าไหม
เขาหัวใจเต้นผิดจังหวะ หัวใจล้มเหลว ไม่รอด
ฉันถามว่าคุณได้ดื่มไหม ไม่ใช่เขาตายยังไง
คุณนัดเจอกับเด็กคนนี้มานานแค่ไหน
หกเดือน
- พวกคุณเจอกันที่ไหน - สำคัญด้วยรึ
คุณนัดเจอเขาที่ไหน
ที่ร้านอาหาร แล้วเราก็ขับรถไปที่แม่น้ำ
เขามีปัญหา... ปัญหาทางจิตร้ายแรง
มาตลอด
เขาเคยแปลกๆ แต่ตอนนี้บ้าสนิท
อันตราย
เราต้องกันไว้ก่อน
แจ้งตำรวจและหามาตรการป้องกัน
เราจะไม่ไปหาตำรวจ ไม่บอกใครเรื่องนี้
บอกไปก็เท่านั้น
คุณดื่มเหล้ารึเปล่า ตอนที่ผ่าตัดพ่อเขา
นิดหน่อย แต่มันไม่เกี่ยวกับผลที่ออกมา
ศัลยแพทย์ไม่เคยทำผู้ป่วยตาย
วิสัญญีฯ ฆ่าผู้ป่วยได้ แต่ศัลยแพทย์ทำไม่ได้
แมตทิวเคยพลาดให้ผู้ป่วยตาย
แต่ผมไม่เคย
วันนี้ บ็อบดูดีขึ้น
แกอารมณ์ดีขึ้นและตัวซีดน้อยลง
ทำไมไม่บอกฉันว่านัดเจอเขา
ทีแรก ผมไม่ได้เจอเขาบ่อย
ระยะหลังนี้เองที่เริ่มพบกันประจำ
ผมตั้งใจจะบอกคุณ เมื่อถึงเวลาหนึ่ง ผมสงสารเขา
ผมให้เงินแก่เขา
แม่ของเขาตกงาน
แม่ครับ เราจะได้กลับบ้านเมื่อไร
พรุ่งนี้หรือมะรืนจ้ะ
หลังตรวจครบและหมออนุญาต
แต่แม่ก็เป็นหมอนี่นา
บอกพวกเขาว่าให้เรากลับได้
แม่จะบอกจ้ะ
แม่คะ มาร์ตินมาเยี่ยมไหม ตอนที่เราหลับ
เปล่าจ้ะ
แม่ช่วยพลิกตัวให้หนูตะแคงได้ไหม
พ่ออยู่ไหม
ไม่จ้ะ แต่เดี๋ยวมา
ให้แม่เอาน้ำส้มให้ไหม
ไม่ค่ะ อย่าไปไหน อยู่ที่นี่
อรุณสวัสดิ์
สบายดีไหม
จะแวะมาไหม
ก็ได้
มีแค่แม่ แต่เดี๋ยวพ่อก็คงมา
ได้
คุณอยู่ที่นี่เหรอ
ลุกไม่ได้ คุณจะมาเยี่ยมไหม
ทำได้เหรอ
งั้นลองดู ตกลงๆ
ฉันยืนแล้ว คุณเห็นฉันไหม
ได้ ขอบคุณ
ฉันยืนอยู่ริมหน้าต่าง คุณเห็นฉันไหม
ฉันไม่เห็นคุณ
ฉันโบกมือให้คุณ
แม่ ผมอยากยืนได้แบบคิม ทำไมคิมยืนได้ แต่ผมยืนไม่ได้
ไม่ช้า ลูกก็จะยืนได้จ้ะ
คิมแก่กว่าลูก ก็เลยทำได้
ไม่ช้า ลูกก็จะแข็งแรงจนยืนได้
จะกลับไปบนเตียงแล้ว เช่นกัน
บ๊ายบาย
แม่ ผมจะไปที่หน้าต่าง
ลูกคุยกับใคร
มาร์ติน เขาฝากสวัสดีแม่ด้วย
ห้ามลูกคุยกับมาร์ตินอีกเด็ดขาด
- ทำไม - เพราะแม่สั่ง
- ได้ยินที่แม่พูดไหม - ช่างแม่ง
- พูดว่าไงนะ - หนูไม่ได้พูดอะไร
ลูกพูด บอกมาว่าพูดอะไร คิม
ปล่อยหนู หนูเจ็บนะ หนูไม่ได้พูดอะไร
แม่ไม่เหมือนพ่อนะ ถ้าจะเอาแบบนี้
แม่จะริบโทรศัพท์เดี๋ยวนี้เลย
จะได้รู้ว่าอย่าหยาบคายใส่แม่
- เอาโทรศัพท์คืนมา - อย่าหวัง
อย่ากลัวไปเลยค่ะ ไม่ต้องตีโพยตีพาย
มันไม่ได้น่าสลดขนาดนั้น
แค่บางครั้งปวดร่างกายที่ไม่ได้ขยับ และนอนไม่หลับ
แค่นั้น
เราแค่ต้องไม่ลืม วางของจำเป็นไว้ให้เอื้อมถึง
แค่นั้น
เดี๋ยวแม่ก็รู้
แม่จะขยับตัวไม่ได้เหมือนกัน
เดี๋ยวแม่ก็ชิน
ฉันเห็นเหตุการณ์จริงๆ
- มันบังเอิญน่ะ - จะบังเอิญได้ยังไง
ทำไมจู่ๆ ลูกคนหนึ่งก็ลุกเดินได้ตอนนี้
- ที่รัก ฟังตัวเองพูดเข้าสิ - ฉันเห็นมัน
นั่นแปลว่าทุกอย่างดีขึ้น
คิมกำลังดีขึ้น
คุณกลับบ้านไปพักเถอะ
- ลูกไม่ได้ดีขึ้น พวกแกแย่ลง - บ่ายนี้
คณะกรรมการแพทย์จะประชุมฉุกเฉิน
ร่วมกับสองผู้เชี่ยวชาญ
จากโรงพยาบาล ม.เพรสไบทีเรียน แห่งโคลัมเบีย
ทั้งคู่บินมาจากนิวยอร์กแล้ว
ผมจะพบบ่ายนี้ เพื่อสรุปเคสนี้ให้ฟัง
คนหนึ่งเป็นเพื่อนของ ผ.อ.นายแพทย์ฟาริงตัน
- คุณคงรู้จัก มือหนึ่งทางโรคอัมพาต - ค่ะ
สวัสดีจ้ะ
ขอบใจมากจ้ะ
ฉันอยากคุยด้วย จะรบกวนเวลาไม่มาก
ได้ ผมมีเวลาสิบนาที
ต้องรีบไปเรียน
มีอะไร
สามีฉันเล่าเรื่องเธอกับพ่อให้ฟัง
งั้นรึ แล้วเขาเล่าเรื่องแม่ของผมด้วยไหม
ไม่
ขอโทษด้วย คุณไม่ควรได้ฟังเรื่องนี้จากผม
แต่... ตั้งแต่สามีของคุณฆ่าพ่อของผม เขาก็มาจีบแม่ผม
จีบ... อย่างต่อเนื่องด้วย
พูดตามตรง แม่ผมก็มีใจให้เขา
แม่คิดว่าเขามีมือสวยมาก ซึ่งเขาก็มีมือสวยจริงๆ
หมอทุกคนมีมือที่สะอาด นุ่ม สวย
ผมบอกแม่ว่าผมไม่ขัดถ้าแม่จะลุย
เขาดูเหมือนคนที่นิสัยดี ดีมากๆ
ผมไม่อยากเป็นตัวขวางกั้น...
ให้แม่ไม่ได้กลับมามีความสุข
อีกสองปี ผมก็คงไปแล้ว ต้องไปหางานทำ
ถ้าสามีของฉันทำพลาดเพราะประมาท หรือ...
ไม่รู้เหมือนกันว่าอะไร... ที่เขาก่อให้เกิดเรื่องเศร้านี้
ฉันไม่เข้าใจว่าทำไมฉันต้องรับเคราะห์
ทำไมลูกของฉันต้องรับเคราะห์
ไม่นานก่อนที่พ่อผมจะตาย...
มีคนบอกว่าผมกินสปาเกตตี เหมือนพ่อเปี๊ยบ
พวกเขาบอกว่า...
ช่างเป็นอะไรที่น่าประทับใจอย่างยิ่ง
"ดูเด็กคนนั้นสิ ดูเขากินสปาเกตตีสิ"
"แบบเดียวกับที่พ่อกินเปี๊ยบเลย"
"เขาจิ้มส้อมลงไป แล้วม้วน ม้วน ม้วน ม้วน"
"แล้วก็ตักเข้าปาก"
ตอนนั้น ผมนึกว่ามีแต่ผมที่กินแบบนั้น
ผมกับพ่อ
แน่นอนว่า ผมก็พบทีหลังว่า... ใครๆ ก็กินสปาเกตตีแบบนั้นเปี๊ยบ
แบบนั้นเปี๊ยบ แบบนั้นเปี๊ยบ
มันทำให้ผมเสียใจอย่างมาก เสียใจอย่างมาก
อาจเสียใจกว่าตอนที่มาบอกว่าเขาตายอีก
พ่อของผมน่ะ
ผมไม่รู้ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นยุติธรรมไหม แต่... มันเป็นสิ่งเดียวที่ผมคิดออก...
ที่ใกล้เคียงความยุติธรรม
สายแล้ว ถ้าผมไปช้า ผมตายแน่
โชคดีครับ
ผมไม่เห็นเหตุผลที่เด็กๆ ควรอยู่โรงพยาบาล
คุณทำทุกอย่างเต็มที่แล้วใช่ไหม
ใช่ ผมเชื่อว่าเราทำทุกอย่างเต็มที่แล้ว
ถ้าผมคุมโรงพยาบาลนี้
คงรู้สึกล้มเหลวสนิท
รู้สึกเป็นไอ้ขี้แพ้ คงนอนตาไม่หลับ
- ราตรีสวัสดิ์ แอนนา - ราตรีสวัสดิ์ เอ็ด
เราน่าจะเซ็นปล่อยตัวพรุ่งนี้ ให้ลูกกลับบ้าน
คุณเป็นวิสัญญีฯ ให้เคสโจนาทาน แลง รึเปล่า
- ขอบคุณค่ะ คุณรับไหม - ไม่ ขอบคุณ
ใครคือโจนาทาน แลง
เพศชาย อายุ 46 ผู้ป่วยของสตีเวน เสียชีวิตบนเตียงผ่าตัด
ที่ผ่านมา มีผู้ป่วยตั้งมาก ผ่าตัดตั้งเยอะ ผม...
จำไม่ได้หรอก เสียใจด้วยจริงๆ
คุณหาแฟ้มในเวชระเบียนมาให้ดูได้ไหมคะ
ฉันอยากดูประวัติการรักษา กับสาเหตุการตาย
คงไม่ได้หรอก เสียใจด้วยนะ
ผมเที่ยวเอาแฟ้มโรงพยาบาลให้ดูไม่ได้
ทำไมคุณถึงอยากดู
ได้โปรด
ผมเอาแฟ้มให้คุณดูไม่ได้ แต่...
ผมบอกบางอย่างเรื่องเคสนี้ให้ได้
ผมจำเขาได้แล้ว ผมดมยาให้เขา แต่... ผมจะได้อะไรตอบแทนล่ะ
สิ่งที่คุณไม่ได้วันที่เราไปกินข้าวที่บ้านคุณ
เมื่อไร
เดี๋ยวนี้เลย
- วันนั้น สตีเวนดื่มเหล้ารึเปล่า - ดื่ม
- ถือเป็นความผิดของเขาไหม - เป็น
มันไม่ใช่ความผิดของผม ที่แน่ๆ
วิสัญญีแพทย์ไม่ใช่คนที่จะผิด
ถ้าผลผ่าตัดแย่
ศัลยแพทย์คือคนที่ต้องรับผิดชอบเสมอ
เขาดื่มไปสองแก้วเช้านั้น ก่อนเตรียมผ่าตัด
โชคดีที่ไม่มีใครรู้ ผมเป็นคนเดียวที่รู้
แต่สมัยนั้น มันไม่ใช่เรื่องผิดแผก
คุณก็รู้
ขอบคุณค่ะ
เนื้อนี่อร่อยมาก
คุณพูดถูก ลูกๆ อยู่บ้านแล้วดีขึ้นมาก
ผมว่าจะพาไปที่บ้านพัก ชายทะเลสักสองวัน
อากาศสดชื่น ได้เปลี่ยนสถานที่ อาจดีต่อเรา
รู้ไหมผมอยากกินอะไร มันฝรั่งบด
พรุ่งนี้ คุณน่าจะทำ
คุณมีมือที่สวยจริงๆ ฉันเพิ่งสังเกต
พักนี้ มีคนพูดบ่อยว่าคุณมีมือสวย
ฉันเพิ่งเห็นกับตา สวยและสะอาด
แต่สวยแล้วไง มันไร้ชีวิต
บางครั้ง คุณมันก็คนไม่เอาไหน ที่ดีแต่พล่าม
พูดโง่ๆ เช่น ลองสแกน
ลองอัลตราซาวด์ดู ลองสวมถุงเท้าน้ำตาล
ลองทำมันบด ลองไปบ้านชายทะเล
ว่าไงนะ
ลูกกำลังจะตาย แต่ได้ค่ะ
ฉันทำมันบดให้ได้
- อย่าพูดกับผมแบบนี้ - ไปหาแม่ของมาร์ตินสิ
เธอคงพูดรื่นหูกว่า
คุณอยากให้ลูกกลับมา ก็มาแล้วนี่ไง
- จะให้ผมทำอะไรอีก - ทำอะไรก็ได้ที่ยุติปัญหานี้ไงล่ะ
คุณทำได้ไหม
คุณรู้ใช่ไหมว่า เราอยู่ในสภาพนี้เพราะคุณ
งั้นคุณจะให้ทำยังไง
บอกมาซิ
อ๋อ ผมนึกออกแล้ว ผมรู้แล้ว
มีทางหนึ่งที่จะยุติเรื่องนี้ได้
เราแค่ต้องใช้เขี้ยวลูกจระเข้
เลือดนกพิราบ กับขนเพชรสาวพรหมจารี
แล้วก็เอามาเผาก่อนมืด ไหนดูซิ
เรามีเขี้ยวเหลืออยู่แถวนี้ไหม
เขี้ยว ขนเพชร ตรงนี้ไม่มี
ตรงนี้ก็ไม่มี
ตรงนี้มีไหม ไม่มี ขนเพชร เขี้ยว
ในกล่องนี้ก็ไม่มี อยู่ไหนนะ
น่าจะอยู่ในนี้ ผมเคยเก็บไว้
ใครย้ายของกันเนี่ย น่าเบื่อจริงๆ
คุณไม่บังเอิญมีขนเพชรใช่ไหม
อ๋อ ลืมไป คุณไม่เหลือแล้ว เราไม่เหลือของจำเป็นเลย
เราไม่ควรต้องทะเลาะกัน
ปัญหาแย่อยู่แล้ว อย่าให้แย่หนักขึ้นเลย
ถ้าเขาพูดจริง คุณก็น่าจะป่วยด้วยไม่ใช่รึ
น่าจะเป็นอัมพาตไปแล้ว คุณจะอธิบายเรื่องนี้ยังไง
ใช่ จริงด้วย
น่าจะรออีกนิดจนเราตายกันหมด
แล้วคุณค่อยทำอะไร ไม่เห็นต้องห่วงเลย
อาหารปั่นของลูกจวนหมดแล้ว
- คุณต้องไปโรงพยาบาลเพื่อเอามาเพิ่ม - ได้
อรุณสวัสดิ์
คุณได้นอนบ้างไหม
นี่กี่โมงแล้ว
แปดโมงสิบนาที
ลุกตามผมมาสักเดี๋ยว
คุณจำมาร์ตินได้ใช่ไหม
เขามาเล่นกับลูกเรา ผมบอกว่าลูกไม่สบาย
เขาต้องอยู่ที่นี่จนกว่าลูกเราจะหายดี
แอนนา ทำน้ำมะนาว ที่เขาชอบมาให้หน่อย
ผมจะอยู่เป็นเพื่อนเขาเอง
ได้โปรด
ปล่อยผมไป แม่คงเป็นห่วงผมแย่แล้ว
คิดว่าแม่จะภูมิใจในตัวนายรึ มาร์ติน
คิดว่าแม่จะดีใจหรือ ที่ลูกรักเป็นฆาตกร
ฆาตกร
ไม่เห็นต้องใช้คำเชยๆ ให้ตื่นเต้นเกินจริงเลย
แต่ถ้าอยากใช้นัก...
ฆาตกรที่ทั้งฆ่าพ่อผม กับทำให้เราอยู่ในสภาพนี้ไม่ใช่ผม
- หยุดพูด - คุณยังไม่เข้าใจอีกรึไง
คุณกำลังเสียเวลา และก็เหลือเวลาอีกไม่มาก
ฉันบอกให้หยุดพูด
สตีเวน มันจะดีขึ้นหลังจากคุณลงมือ
ได้เริ่มต้นใหม่ หมดจด คุณไม่เข้าใจรึไง
บางครั้ง ผมคิดว่าคุณซื่อ
แต่ไม่น่าซื่อ คุณเป็นนักวิทยาศาสตร์
ไม่น่าโง่ แต่ถ้าผมเพิ่งรู้จักคุณ
คงสงสัยปัญญาของคุณแน่ๆ
ผมอยากแสดงตัวอย่างให้คุณเห็น
แค่นั้น
ตัวอย่างเล็กๆ ให้เข้าใจคำพูดของผม
ผมควรขอโทษไหม ไม่
ผมควรจู่โจมแผลของคุณไหม
ที่จริง จะยิ่งเจ็บขึ้น ถ้าไปแตะแผลเปิด
ไม่ มีวิธีเดียวเท่านั้น ที่จะให้ผมกับคุณรู้สึกดีขึ้น
คุณเข้าใจรึยัง มันเป็นอุปมาอุปมัย
ตัวอย่างของผม เป็นอุปมาอุปมัย
มันคือ... สัญลักษณ์
ปิดประตู
มาร์ติน นายจะได้รู้รสชาติการตายแล้ว
เมื่อกระสุนทะลุหัว สมองกระจุย
อย่ายิงเขา
- แล้วไงต่อ - หุบปาก
ยิงผมแล้วไง ตอบซิ
ฉันจะฝังแกไว้ในสวน ให้แกเน่าสลายไงล่ะ
คุณอธิบายไม่ได้หรอก
คุณจะงงว่าเกิดขึ้นได้ยังไง
คุณจะบอกว่า แต่ผมฆ่าไปแค่คนเดียว
ทำไมมีคนตายถึงสี่คน ผมยิงไปแค่คนเดียว
ถ้าจะขุดหลุม อย่าลืมขุดให้ใหญ่แล้วกัน
สตีเวน
พ่อไม่ได้ฆ่าเขาหรอก
- พี่รู้ได้ยังไง - พี่รู้แล้วกัน
แต่พ่อก็ทำถูกแล้ว
ไม่งั้นเท่ากับฆ่าคนสี่คน ด้วยกระสุนนัดเดียว
จะต้องน่าเศร้าสลดแน่ๆ
พี่จะไปอยู่กับมาร์ติน
พี่เสียใจกับเธอจริงๆ บ็อบ
พี่รักเธอ เราทุกคนรักเธอ
พ่อเองก็รักเธอ
แต่พ่อจนตรอก และมีทางเลือกไม่มาก
ไม่ใช่เพราะว่าพ่อไม่รักเธอ
พ่อกับแม่ซื้อเปียโนให้ฉัน
แม่บอกว่าจะได้เดือนหน้า
พ่อแม่ไม่บอกพี่เพราะพี่จะกลัว
บ็อบ เมื่อวานเกิดเรื่องแย่ๆ ขึ้น
พี่ทำเครื่องเล่นเอ็มพีสาม ที่มาร์ตินให้หาย
ไม่รู้ว่าพี่เป็นบ้าอะไร
พี่ทำหายตั้งสองเครื่องในสิบวัน
พี่ขอร้องเธอก็แล้วกันนะ
ขอของเธอให้พี่ ตอนเธอตายแล้วได้ไหม
นะ นะ นะ
พ่อ ดูสิ
ผมตัดผมอย่างที่พ่ออยากให้ตัด
เก่งมาก ทำดีมาก
ผมขอโทษที่ไม่รีบตามที่พ่อสั่ง
ไม่รู้ว่าผมมัวคิดอะไรอยู่
มันร้อนและต้องหวีอยู่ตลอดเวลา
น่ารำคาญสุดๆ
ผมน่าจะฟังพ่อแล้วตัดให้เร็วกว่านี้
ผมจะไปรดน้ำต้นไม้แล้ว
ไม่ต้อง พ่อรดแล้วเมื่อเช้า เอาไว้พรุ่งนี้นะ
พ่อครับ
ผมคิดๆ แล้ว
ผมจะเป็นอายุรแพทย์โรคหัวใจ ไม่ใช่จักษุแพทย์
ผมโกหกแม่ เพราะไม่อยากให้แม่เสียใจ
ผมอยากเป็นแบบพ่อมากกว่า
มันน่าสนใจและท้าทายกว่า
บ็อบเก่งฟิสิกส์กับคณิตศาสตร์มาก
ส่วนคิม นอกจากความถนัด ทางดนตรีแล้ว...
เธอเก่งวรรณคดี และประวัติศาสตร์อย่างมาก
ซึ่งบ็อบทำคะแนนได้ล้าหลัง
เรียงความโศกนาฏกรรม อีฟิจิเนียของคิมดีเลิศ
เธออ่านในชั้น และได้คะแนนเอบวก
แล้วพฤติกรรมในชั้นเรียนล่ะครับ
ทั้งคู่ดื้อนิดๆ แต่น่าจะพอๆ กัน
มีครูมาบ่นเรื่องทำผิดวินัยเล็กน้อยบ้าง
แต่ก็ไม่เคยหยาบคายใส่ครูคนไหน
ถ้าพวกเขาก้าวร้าว เราก็คงแจ้งคุณไปแล้ว
คุณชอบคนไหนเป็นพิเศษไหม
ถ้าต้องเลือกระหว่างทั้งคู่... ใครดีที่สุด
เป็นคำถามที่ตอบยาก
ผมไม่แน่ใจว่าจะตอบได้
ผมไม่รู้จริงๆ
ผมไม่รู้ว่าจะตอบยังไง
ขอบคุณที่พาพวกเขาลงมา
ผมอยากเจอพวกเขามาก ฉันอยากเจอพวกเธอมาก
สวัสดี บ็อบ สวัสดี คิม
บ็อบ ไม่มาให้ฉันกอดหน่อยเหรอ
บ็อบ
ไม่เหรอ
ฉันเข้าใจ มันไม่สำคัญหรอก นายเป็นลูกผู้ชาย
เป็นผู้ชายของบ้านนี้ ตอนที่พ่อไม่อยู่
กลับไปนอนเถอะ
อย่าลำบากตัวเองเพื่อฉันเลย
พาพวกเขาไปได้
แอนนา ถ้าจะทำอะไร คุณต้องรีบทำได้แล้ว
เขากำลังจะตาย
ฉันเชื่อว่าสิ่งที่สมเหตุผลสุด แม้จะเจ็บปวด ก็คือฆ่าลูก
เพราะเรายังมีลูกอีกได้ ฉันยังมีได้ คุณก็มีได้
ถ้าไม่ได้ก็ทำเด็กหลอดแก้วได้ แต่เรามีได้แน่ๆ
หนูขอโทษต่อสิ่งที่ทำคืนนี้
หนูไม่รู้ว่าคิดอะไร
หนูคิดถึงแต่ตัวเอง
หนูแย่เรื่องนี้
หนูกลัว
หนูไม่ควรต้องกลัว
ขอหนูไถ่บาปให้พ่อเถอะ
ฆ่าหนูให้ตายเห็นๆ ตรงนี้
เผื่อหนูรอดในนาทีสุดท้าย
ฆ่าหนูให้หนูดีใจ ที่ได้ช่วยชีวิตแม่กับน้องที่หนูรัก
แม่ บอกพ่อสิ
พ่อ นะคะ
หนูยอมทำทุกอย่างเพื่อพ่อ
หนูยอมตาย และนี่เป็นโอกาสได้พิสูจน์
ทุกคนหลับหมดแล้ว เราหนีไปได้โดยไม่มีใครเห็น
คุณแค่ทำให้ฉันเดินได้อีก
ขาของฉันเจ็บ และฉันก็ไม่มีแรง
แต่ไม่เป็นไร ไม่สำคัญหรอก
ฉันรู้ว่าเรื่องนี้จะจบจนได้ และคุณก็จะมาหา
เราขี่มอเตอร์ไซค์หนีไปด้วยกันได้
แต่คุณต้องทำให้ฉันหายดีก่อน
ฉันจะแก้มัดให้ถ้าทำให้ยืนได้
จะได้หนีกัน ตกลงไหม
มันไม่ได้ผล คุณต้องพยายามกว่านี้
คิมไม่อยู่บนเตียง
ฉันบอกว่า คุณต้องพยายามกว่านี้
คุณหูหนวกรึไง
มาร์ติน พยายามขึ้นอีก
- เธออยู่ไหน - เธอไปแล้ว
เธออยู่ไหน แกทำอะไรเธอ
หนูรักพ่อมาก พ่ออย่าลืมนะ
พ่อให้ชีวิตแก่หนู พ่อเท่านั้นที่มีสิทธิ์เอาชีวิต
มันเหมาะสมที่สุดแล้ว
พ่อคือนายชีวิต หนูเป็นแค่คนที่อยู่เพื่อรับใช้
หนูรักพ่อมาก
จำเอาไว้ เมื่อหนูตายแล้ว ไม่อาจบอกรักได้
หนูรักพ่อที่สุดในโลก พ่อกับน้องของหนู
คุณไปไหนมา
ผมไปโรงพยาบาล ไปเอาอาหารปั่น
คุณได้ลงไปดูมันไหม ได้ให้ยาระงับประสาทไหม
ฉันปล่อยเขาไปแล้ว
- อะไรนะ - เขาไม่อยู่แล้ว ฉันปล่อยเขาไป
ทำไมทำแบบนั้น
ทำไมปล่อยมันไป ตอบผมมา
คุณโง่รึไง
มันไม่ช่วยให้ดีขึ้นหรอก สตีเวน
มันแก้ปัญหาอะไรไม่ได้ เราทั้งคู่รู้ดี
แม่คะ
จำวันที่หนูหยาบคายใส่
- ที่โรงพยาบาลได้ไหม - ได้
แม่ได้บอกพ่อไหม
ก็ต้องบอกสิ คิม
หนูไม่ตั้งใจค่ะ
คงเพราะผลข้างเคียงจากยา
คิม ช่วยเงียบทีเถอะ
แม่เจ็บขารึยัง เริ่มชารึยัง
เจ็บหลังไหม เริ่มมีอาการรึยัง
พ่อ เร็วเข้า บ็อบกำลังจะตาย
พ่อ บ็อบกำลังจะตาย
พ่อครับ
ใครเป็นเพื่อนรักของพ่อ
พ่อไม่รู้ บ็อบ
ผมมีเพื่อนรักสามคน
ผู้ชายสองกับผู้หญิงหนึ่งในชั้นเรียน
ดีแล้ว บ็อบ
มีเพื่อนเยอะเป็นเรื่องที่ดี
ตาของบ็อบมีเลือดไหลแล้ว
ไปที่ห้องนั่งเล่น
- ตอนนี้รึ - ใช่
ตอนนี้
ลูกๆ ล่ะ
ไปรออยู่ก่อนแล้ว
ฉันคิดว่าจะสวมชุดสีดำที่คุณชอบ
จะชุดอะไรก็ตามใจ แต่ขอให้รีบ